บันทึกการเดินทางไปไต้หวันวันที่ 13 – 16 สิงหาคม 2552 

Chapter 1 : บทนำที่แสนจะน่าเบื่อก่อนที่เครื่องจะร่อนขึ้น

 

ทุกอย่างเริ่มต้นอย่างเรียบง่าย เมื่อโปรดิวเซอร์คลื่นวิทยุของผมได้เรียกผมเข้าไปคุยเพื่อมอบหมายให้ผมไปเป็นพิธีกรภาคสนามให้รายการทาง UBC รายการหนึ่งที่ประเทศไต้หวัน โดยภารกิจหลักคือจะต้องไปสัมภาษณ์วงบอยแบนด์ที่ชื่อ ฟาเรนไฮต์ แล้วก็อาจจะมีการโฟนอินเข้ามาในรายการวิทยุนิดหน่อย ซึ่งรายละเอียดปลีกย่อยที่เหลือเมื่อทางรายการเค้าส่งมาแล้ว โปรดิวเซอร์จะแจ้งให้ผมรู้อีกที เมื่อได้ฟังแล้ว ผมก็ตอบตกลงในทันทีด้วยอาการดีใจนิดหน่อยที่ถูกเลือกไป แต่อีกใจนึงก็แอบหวั่นๆอยู่เหมือนกัน ว่าจะต้องอาจเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั่นรึปล่าว เพราะว่าตอนนั้นที่ไต้หวันกำลังถูกพายุ มรกตถล่มอย่างหนัก ผมจึงได้แต่ภาวนาให้พายุหยุดอาละวาดภายใน 2 อาทิตย์ข้างหน้า ก่อนที่ผมจะเดินทางไป ...

 

แต่ทว่า 10 วันผ่านไป พายุมันก็ยังไม่หมด !!!

 

แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะเบาลงอีกด้วย

 

ยิ่งไปกว่านั้นทุกครั้งที่ผมอยากจะอัพเดทสภาพอากาศของไต้หวัน เมื่อเปิดทีวีดูก็กลับมีแต่ภาพข่าวประเทศไต้หวันที่กำลังประสบปัญหาน้ำท่วมและโคลนถล่มอย่างหนัก ถนนพัง สะพานขาด แล้วก็มีคนตายและสูญหายเป็นจำนวนมาก ดูไปแล้วก็อึ้งๆ ยิ่งรวมกับที่ช่วงนี้มีข่าวเครื่องบินร่อนลงออกนอกรันเวย์อยู่บ่อยๆแล้วด้วย ยิ่งทำให้ผมกังวลใจอยู่ไม่น้อย แต่ไหนๆก็ไหนๆ ผมคิดในใจ ก็ในเมื่อโปรดิวเซอร์อุตสาห์ให้โอกาสผม จะมัวแต่ป๊อดได้ยังไง ผมจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่ายังไงๆผมก็จะต้องไป แม้ว่าจะต้องไปแบบ suicide mission ก็ตาม ว่าแล้วผมก็เลยโทรสั่งเสียกับบรรดาคนรอบข้างเผื่อไว้ (เผื่อตายจริง)

 

อีกอย่างนึงที่สร้างความกังวลให้กับผมไม่แพ้กันก็คือทาง UBC ที่ทำตัวเงียบเป็นเป่าสาก ไม่มีการติดต่ออะไรผมเลย (นอกจากที่โทรมาครั้งเดียวเพื่อขอรูปเอาไปทำวีซ่า) ซึ่งตัวผมเองนั้นก็ติดนิสัยที่ไม่ค่อยจู้จี้และเรื่องมากเรื่องการรับงานมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว จึงไม่ได้โทรไปตามจิกเพื่อขอรายละเอียดเกี่ยวกับงาน

จนกระทั่งล่วงเลยมาถึงเย็นวันที่ 12 ...

เวลา 5 โมงเย็น โทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้น ...

ผู้หญิงที่ชื่อยุ้ยจากรายการ UBC ก็โทรมา ...

 

ผม : สวัสดีครับ

คุณยุ้ย : ค่า ... รู้แล้วใช่มั้ยคะว่าเครื่องบินออกวันพรุ่งนี้ 6 โมงเช้า

ผม : หืม ?

คุณยุ้ย : เครื่องบินออก 6 โมงเช้าค่ะ เพราะฉะนั้นเจอกันที่สนามบินสุวรรณภูมิตอนตี 4 นะคะ

ผม : หิม ? อ ... เอ่อ ครับๆ

 แล้วก็วางไป ~ 

ทิ้งความตื่นตระหนกไว้ที่ผม เพราะว่าของก็ยังไม่ได้เตรียม ข้อมูลก็ยังไม่ได้หา กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด อย่าว่าแต่เตรียมของเลย กางเกงในผมก็ไม่มีใส่ ซึ่งในวันนั้นหลังจากที่ผมต้องไปร่วมกิจกรรมวันแม่ของทางคลื่นวิทยุของผม ผมก็ต้องขอลาการจัดรายการประจำคืนนี้ของผมอย่างปุบปับกับโปรดิวเซอร์ โดยบอกโปรดิวเซอร์ว่าเครื่องบินออกพรุ่งนี้ สร้างความประหลาดใจและอารมณ์เสียให้แก่โปรดิวเซอร์ไม่น้อย เพราะคุณยุ้ยนี่ก็ไม่ได้แจ้งอะไรมาที่โปรดิวเซอร์เลยเหมือนกัน (เจริญมาก)

 

กิจกรรมวันแม่ของคลื่นวิทยุผ่านไปด้วยดี โดยมีแม่ของดีเจแต่ล่ะคนคุยกันผ่านหน้าไมค์ รวมไปถึงแม่ของผมด้วย แล้วก็ปิดท้ายด้วยการที่ดีเจแต่ล่ะคนอ่านกลอนที่แต่งมาให้แม่ฟัง เป็นกิจกรรมน่ารักๆ เมื่องานเสร็จผมก็รีบกลับบ้านเพื่อแพ็คของ ซึ่งจะว่าไปแล้ว ผมเองก็แย่ที่ดันนิ่งนอนใจเผื่อไว้ว่าพรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้ เพราะรู้มาคร่าวๆแล้วว่าไปวันศุกร์ (ถัดไปอีกวันนึง) แต่พอวันไปมันกระชั้นมาหนึ่งวัน อะไรๆมันก็เลยรวนไปหมด เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมจึงต้องใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการแพ็คของแล้วก็อ่านข้อมูลเกี่ยวกับประเทศไต้หวันจากในอินเตอร์เน็ต เพราะโดยนิสัยของผมแล้ว ผมคงจะกระวนกระวายใจไม่น้อยถ้าผมต้องเดินทางไปประเทศใดประเทศหนึ่งโดยที่ไม่รู้ข้อมูลของประเทศนั้นๆเลย ผมนั่งอ่าน + ปริ้นท์ข้อมูลเกี่ยวกับไต้หวันและวงฟาเรนไฮต์อยู่จนดึก แล้วประมาณตี 3 กว่าๆ คุณยุ้ยก็ส่งเมสเสจมาหาผม ...

 

Sorry I cant go pls contact k.yu 089-87x-xxxx

 

หืม ???

 

ผมอ่านข้อความที่คุณยุ้ยส่งมาโดยที่ไม่ได้เอะใจอะไร คิดเอาเองในใจว่านี่มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะติดงานหรือธุระ (หรือกลัวพายุ) กระทันหันแล้วให้คนอื่นมารับหน้าที่แทน แล้วผมก็อาบน้ำแต่งตัว พร้อมกับเรียกแท็กซี่มารับไปสนามบินตามปกติ และตี 4 ผมก็ถึงสนามบิน

 

ที่สนามบินผมเจอกับคุณอาหลงที่จะมาเป็นไกด์คอยดูแลและจัดการเรื่องต่างๆในไต้หวัน ผมรอคุณอาหลงจัดการเรื่อง boarding จนเสร็จ ทักทายคุณยู แต่คุณยูก็เอาแต่คุยโทรศัพท์ไม่สนใจผม ซึ่งผมก็ต้องวางตัวเป็นมืออาชีพเข้าไว้ เราเองไม่ใช่คนเด่นคนดังอะไร จะมาเรื่องมากให้เค้าคอยเทคแคร์อะไรมากมายแบบนั้นไม่ได้ ผมก็เลยยืนฟัง ipod ของผมอยู่เฉยๆ และเมื่อผมรับตั๋วเครื่องบินมา ผมก็เดินไปรอที่เกทอย่างสุขุม โดยไม่ลืมที่จะใส่หน้ากากกันหวัดด้วย แน่นอนว่าประเด่นของการเดินทางออกต่างประเทศในช่วงที่ไข้หวัด 2009 กำลังระบาดก็เป็นสิ่งที่สร้างความกังวลให้กับผมไม่น้อยอยู่เหมือนกัน

 

สายการบินที่ไปเป็นสายการบิน ไชน่าแอร์ไลน์ ซึ่งเพื่อนๆหลายคนบอกไว้ว่าแอร์สายการบินนี้เค้าหน้าตาดี ซึ่งเป็นความจริงอยู่ 40% ส่วนอีก 60% นั้น ส่วนใหญ่แล้วเป็นอาซิ้มแก่ๆ ผมหาที่นั่งตัวเองแล้วหย่อนก้นนั่งลงตรงแถวกลาง ไม่นานนักคุณยูก็เดินมานั่งข้างๆ ผมก็เลยปรับโหมดตัวเองเป็น คนดี๊ดีอีกครั้งแล้วก็เริ่มทักทายคุณยูเป็นรอบที่สอง

 

ผม : คุณยูครับ

คุณยู : ยู้ค่ะ

ผม : อ้อ ... ผมก็นึกว่าชื่อยู พอดีคุณยุ้ยเค้าส่งเมสเสจมาเป็นภาษาอังกฤษน่ะครับ เลยไม่รู้ว่าออกเสียงว่ายังไง แหะๆ

คุณยู้ : ยู้ค่ะ (พอยิ้มแล้วก็ดูอัธยาศรัยดีเหมือนกัน)

ผม : เอ่อ ... ไม่ทราบว่าคุณยู้ทำงานองค์กรอะไรเหรอครับ คือ ... อ่า

คุณยู้ ; คะ ?

ผม : คือที่มานี่ ไม่ทราบว่าคุณยู้ รับผิดชอบฝ่ายไหนเหรอครับ ?

คุณยู้ : ป่าว ... พี่เป็นแฟนคลับ

ผม : (อ่าว เฮ้ย !!!)

 

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

 

Comment

Comment:

Tweet

ฟาเรนไฮต์
[ขออนุญาติกรี๊ด]

#21 By pookpuy on 2010-09-07 04:08

อ้าววว จะเป็นไงต่อไปเนี่ยย cry

#20 By som. (61.90.120.69) on 2010-03-26 03:16

Hi!

#19 By Yumi (218.40.69.251) on 2010-01-13 02:52

ตัดจบได้จังหวะดีนะ 55

#18 By plariex on 2009-11-29 01:32

กรี๊ดๆๆๆกำลังหนุกเลยจบซะก่อน
จารอดกลับมาไหมเนี่ยbig smile

#17 By lawyerspicy (110.49.90.190) on 2009-10-17 06:05

อ่านจากตอนหลังมาตอนหน้า

สนุกดีไปอีกแบบquestion

#16 By pooki (58.9.131.218) on 2009-10-09 20:25

รออ่าน open-mounthed smile
ไมมันวุ่นวายยังงั้นล่ะป๋า -*-
จ้างเค้าเปน ผจก. มะ 555
ติดตามต่อ ....^^v

#14 By dDiMPle * on 2009-09-29 19:07

อ่าววว
เฮ้ยยย

...ด้วยคน
รออ่านต่อนะครับ

confused smile big smile confused smile

#13 By h|b|b on 2009-09-18 16:55

จัดมาๆ ครับopen-mounthed smile open-mounthed smile

#12 By tongg on 2009-09-18 09:28

อ่านอยู่ๆ big smile

#11 By Bickboon on 2009-09-18 04:02

ฮ่าฮ่าฮ่า จบแบบให้อยากอ่านต่อนะเนี่ย

#10 By cotyledonnutchan on 2009-09-17 21:16

โอ้ว ตอนแรกก็สนุกแล้วconfused smile

#9 By บองเต่า on 2009-09-17 17:39

ืทริปนี้น่าติดตามทีเดียวค่ะ big smile

#8 By PunPrai on 2009-09-17 16:43

โอ้เยส... เห็นแววมาแต่ไกลเลยครับ
ขอติดตามงานเข้าอย่างแรง

#7 By โก๋สิจ๊ะ on 2009-09-17 16:30

โอ้ววว
เป็นแฟนคลับ... =_=

#6 By sage_nu on 2009-09-17 14:19

ลางไม่ดีตั้งแต่ยังไม่ออกเครื่องเลย sad smile

รอติดตามตอนต่อครับ big smile

#5 By Seam - C on 2009-09-17 11:53

อะโห...ทริปนี้ท่าจะมึนsad smile

#4 By wesong on 2009-09-17 10:44

5555 เป็นแฟนคลับsad smile

#3 By dong=ดอง,โด่ง on 2009-09-17 09:36

กร๊ากกกกกกก
พี่บาร์จงานเข้าอย่างแรว้งงงนิ...

#2 By - な み だ の 風 - on 2009-09-17 08:21

เฮ้ยย UBC เขาทำงานกันอย่างนี้เลยหรอ?

ไร้ความรับผิดชอบมาก ๆ

จะรออ่านนะคะว่าจะเป็นยังไงต่อไป